Einde Michaelmas, begin Lent

Gelukkig nieuwjaar!

Het heeft even geduurd, maar daar ben ik weer. Sinds mijn laatste update is er weer vanalles gebeurd; Michaelmas term kwam ten einde met een examen en een Christmas formal op 2 december, ik liet Cambridge voor 4 weken achter me en reisde naar huis, naar New York (op bezoek bij Gwen!), naar huis, naar Zwitserland, naar huis en uitendelijk toch weer terug naar Engeland. Toen ik op 2 januari weer aankwam op Huntingdon Road was het hele huis leeg, een heel verschil met het in- en uitgeloop wat hier normaalgesproken gebeurt. Het kwam mij niet slecht uit, want ik moest nog studeren voor 2 examens en daarna nog een essay schrijven. Dat betekende dus twee weken amper het huis uit, maar het tij is ondertussen weer gekeerd. Mijn examens gingen goed (finance & accounting) en redelijk goed (organisational analysis), mijn essay werd op tijd ingeleverd en al mijn huisgenoten zijn ook weer thuis. Dinsdag ben ik nog even voor een mini-break naar Londen afgereisd. Na dagen van regen en druilerigheid was het opeens stralend mooi weer, wat voor een echt vakantie-gevoel zorgde. Charlotte en ik hebben wat gewandeld en geluncht in de wijk Angel –heel leuk!- en ’s avonds zijn we naar een toneelstuk (‘A flea in her ear’) gegaan. Na afloop hebben we wat gedronken in een hele hippe wine bar aan the South Bank, een prima afsluiting voor een hele leuke dag. Londen blijft toch een hele leuke, bruisende stad. Vijftig minuten met de trein is een goed overbrugbare afstand, dus ik verwacht nog wel meer van dit soort spontane tripjes te maken!
Donderdag begon hier het Lent term, met meteen een drukke dag. ’s Morgens had ik eerst ‘Business Economics’. Ik heb 0.0 achtergrond in economie, dus dit wordt volgens mij nog wel pittig. Na de lunch hadden we ‘Strategic Management’, gegeven door een hele enthousiaste, aardige Griek. De eerste lecture was veelbelovend, het onderwerp lijkt leuk en het werd goed gegeven. Morgen en dinsdag heb ik dan de eerste colleges van mijn andere vakken (Marketing en dan mijn keuzevak, waarschijnlijk HR Management). Waar het vorig term allemaal wat meer basis-vakken waren, lijkt het dit term meer verdieping te worden. Ik ben dus benieuwd!

Alle andere dingen zijn ook weer begonnen; woensdag zijn we met ons huis gaan bowlen en naar de bioscoop geweest (The King’s Speech is een aanrader). Vrijdag was er zoals gewoonlijk tea-tasting, hebben we gegeten bij Christ College en zijn we daarna, heel stiekem, de St. John’s bar ingegaan. Omdat daar alleen leden en hun gasten mogen komen, hebben we wat willekeurige studenten aangeklampt om ons mee naar binnen te nemen –ze voelden zich duidelijk wat ongemakkelijk, maar hebben ons uiteindelijk toch ingetekend in het gastenboek-. Die avond was er ook een graduate feest in een club, allemaal erg gezellig. Ik kom nu net terug van het Fitzwilliam Museum en vanavond staat er alweer een film en alweer St. John’s op het programma. Oftewijl; ik vermaak me nog wel!

Hinc lucem et pocula sacra

Net als in Nederland is het in Cambridge ondertussen echt winter. Er wordt voor donderdag lichte sneeuwval voorspeld, zonder muts ga ik de deur niet meer uit, en het is nu -om 16.15 uur- al echt donker. Dit betekent echter ook dat het eerste trimester, of zoals het hier heet: Michaelmas term, al bijna voorbij is. Nog maar anderhalve week, en ik ben alweer in Nederland. Wat gaat de tijd toch snel!

De laatste paar weken is er natuurlijk weer te veel gebeurd om in een blogje samen te vatten, maar het hoogtepunt was toch wel het bezoekje van Victoria en Floris Jan. Op vrijdagmiddag ben ik naar Londen afgereisd, Vic en FJ logeerden bij Charlotte, en hebben we heerlijk thee gedronken / cupcakes gegeten / zijn we uit eten geweest / naar een cocktailbar gegaan. Het was heel vertrouwd en supergezellig om bij te praten. Na een nachtje in Charlotte's mini-kamer (Floris Jan moest op de gang slapen..), hebben we door Regent's Park gewandeld en zijn we ergens gaan ontbijten. Met z'n vieren hebben we de trein terug naar Cambridge genomen, waar ik Girton College en de Business School heb laten zien. 's Avonds hebben we gegeten en geborreld in The Eagle, de bekendste pub van Cambridge -voornamelijk omdat Crick & Watson hier de structuur van DNA bekend hebben gemaakt. Na op zondag te hebben ontbeten met thee en scones, zijn we de rivier Cam opgegaan om echt traditioneel Cambridgiaans te gaan punten. Floris Jan blijkt een punt-natuurtalent, en toen het behoorlijk hard begon te regenen deed het ons herinneren aan ons zeilweekend in Friesland, een paar jaar geleden. Helaashelaas zijn mijn logees 's middags naar Stansted gegaan, en was het dus een kort maar erg leuk bezoekje!

Vorige week stonden er ook wat leuke dingen op het programma, zoals een formal hall uitwisseling bij Robinson College met daarna een silent disco. Ook ben ik nog wat gaan drinken met 4 meiden uit mijn jaar UC (van de in totaal 7; wat kom je toch overal mensen van University College tegen!), dat was ook erg gezellig en leuk om ervaringen te delen. Op zondag was er een roei-wedstrijd voor de nieuwe college roei-teams. Ik heb onze NM2 en NM3 (de "Novice Men" teams) aangemoedigd, erg grappig want alle teams waren verkleed. "Onze" mannen deden het niet eens erg slecht en ik begreep de charme van roeien opeens (echter, de charme van om 06.30 uur 's morgens opstaan ontgaat mij totaal).
En nu moet ik studeren. Hoewel ik morgenavond naar een bandje ga kijken, vrijdagavond ga bowlen, en volgende week "Christmas formals" heb, is de rest van de tijd gereserveerd voor studie. Op woensdag heb ik een examen van "Quantitative Techniques for Management", dus ik zit met rekenmachine, potlood en liniaal opgaafjes te maken. Een hele verandering van al die essays/thought papers die ik vorig jaar steeds schreef!

And now, back to the studio

Het tempo van activiteiten en bezigheden is vooralsnog onverminderd. Een selectie van wat ik allemaal heb gedaan de afgelopen tijd:

- Vorig weekend heb ik een bliksembezoekje aan Nederland gebracht. Om zondag bij de verjaardag van mama te zijn, ben ik zaterdagochtend op het ungodly hour van 04.30 uur weggegaan uit mijn kamer in Cambridge. Het was erg gezellig om Victoria en Patty weer even te zien en het verjaardagsfeestje was ook erg geslaagd. Maandagochtend moest ik alweer vroeg terug, maar Eindhoven Airport bleek ongeveer gesloten vanwege mist. De hele ochtend gingen er maar twee vluchten, de rest vloog door naar Weeze, Aachen, of zelfs Frankfurt. Gelukkig was Londen Stansted een van die twee vluchten en bleven busritjes naar Duitsland mij dus bespaard.

- Woensdag besloten we met ons huis een soort housewarming party te geven, zodat ook alle andere Girtonians de kans hadden om de Huntingdon huizen te bewonderen. Het was een erg gezellig feestje met goede opkomst, vooral omdat we het alleen via mond-to-mond reclame hadden aangekondigd. Hoewel ik het in eerste instantie jammer vond dat ik niet op Wolfson Court, de graduate site van Girton, woon, ben ik ondertussen erg blij met ons huis. Wolfson Court heeft meer 'units', terwijl wij de charme en gezelligheid van een echt huis (plus ruime tuin) hebben. Zij hebben de voordelen van meer faciliteiten (de dining hall, de MCR room, het merendeel van de studenten heeft grote kamers), maar door onze grote keuken en sitting area is het bij ons gezelliger -en hebben we de faciliteiten op een afstand van 5 minuten fietsen. Met mijn huisgenoten heb ik het ook erg getroffen; het is een gevarieerde groep met wat excentriekelingen (bijv. een zeer gelovige jongen en een jongen die m.i. lijdt aan Asperger).

- Ik had me er al een poos geleden voor opgegeven, maar gisteravond was de eerste trainingssessie van women's cricket. Ik blijk niet al die tijd al een verborgen talent voor cricket te hebben gehad. Cricket is fascinerend, maar totaal onlogisch. In handleidingen van spelletjes wordt er altijd begonnen met "doel van het spel". Zoveel mogelijk pionnetjes naar de andere kant krijgen, zoveel mogelijk geld overhouden, zo vaak mogelijk een bal tussen twee palen trappen, door een ring gooien, etc. etc. klinkt allemaal logisch. Als ik cricketcoach was zou ik dan ook met het doel beginnen. Maar nee, bij cricket is niks logisch. Hadden ze mij aan het begin van de training gewoon verteld dat je als slagman iedere keer dat je een bal geraakt hebt, om een paaltje moet rennen en daar dan punten mee scoort - dan had ik wellicht de hele training begrepen wat we aan het doen waren. In alle drie de aspecten van het spel (bowlen, batten en fielden), of eigenlijk zijn het er zelf 5 geloof ik (ook catchen en wicket keepen) was ik even goed, dan wel slecht. Het bowlen (gooien van de bal) is volstrekt onnatuurlijk omdat je je elleboog gestrekt moet houden, en dus als een soort molen met je armen zwaait (doe je dit niet dan is je bal een no-ball). Het batten (slaan) is totaal onnatuurlijk omdat je, wederom a la een molen, met je bat een halve circkel maakt en je eigen lichaam dus totaal in de weg staat. De ballen zelf zijn al onlogisch, met duidelijke naden, waardoor je bij seam bowlen niet kan voorspellen waar de bal naar toe zal stuiteren. En dan heb ik nog niks gezegd over de stumps; de drie paaltjes achter de batter. In ieder geval heb ik nu spierpijn in al mijn spieren aan de rechterkant van mijn lichaam en denk ik niet dat ik naar meer trainingen zal gaan. De sport lijkt me op zichzelf wel leuk, maar dan moet het wel veel meer voor de fun & gezelligheid zijn dan dat het gisteren was.

- Tot slot is het vanavond Guy Fawkes night, wat betekent dat er door heel Engeland grote kampvuren zijn en dat er overal vuurwerk wordt afgestoken. Voor de Bridget Jones fans onder jullie (Patty, jij weet vast waar ik het over heb), Bridget doet verslag van bonfire night ("It's bonfire night and we are on fire!") -zoals Guy Fawkes night ook genoemd wordt. Het is mij nog niet helemaal duidelijk wat er gevierd wordt (een mislukte aanslag op Koning James I in 1605??), maar ik ga in ieder geval straks naar het vuur en vuurwerk kijken. Ik laat jullie weten hoe het was!

Better is wisdom than weapons of war

Er gebeurt hier zoveel dat ik het amper allemaal bij kan houden. Vorige week lunchte ik met Laura (van UC; ze deed hier vorig jaar een master en zoekt hier nu een baan) en hadden we het erover dat dit eigenlijk de eerste keer is dat de hoeveelheid e-mails en uitnodigingen voor 'events' gewoon te overweldigend is. De career-service alleen organiseert al 3 events per dag. Daarnaast zijn er talloze lezingen (ik ben in de afgelopen twee weken voor 25 lezingen uitgenodigd door de business school), sportclubs, sociale activiteiten en mogelijkheden om lid te worden. Pfoe! Deze weken staan dan ook enigszins in het teken van prioriteiten stellen; niet naar de investment banking fair, wel naar de receptie met de college mistress, niet naar roeien, wel naar de tea tasting society, niet naar de bioscoop vanavond, maar wel naar de St. John's bioscoop morgen, geen lid worden van de caving club, wel van cricket (hopelijk dan), niet naar de lezing over corporate corruption, maar wel naar die van de grondlegger van Skype. Meer nog dan in LA (waar ik het ook al meer vond dan in Utrecht) bruist de academische wereld hier. Studeren is.. ideeën uitwisselen, mensen met verschillende achtergronden leren kennen, je laten inspireren, participeren; jezelf verrijken op iedere mogelijke manier. Cambridge biedt daarvoor een ongeëvenaard platform.

Vorig weekend (of eigenlijk begon het al op donderdag) kwam Charlotte een paar dagen over uit Londen, wat erg gezellig was. Ze kon meteen mee naar formall hall, waar het ritueel in onze Harry Potter eetzaal werd herhaald. Vrijdag zijn we bij een boel colleges gaan kijken; Emmanuel, St. John's, Trinity, King's, Pembroke. In de bibliotheek van Trinity liggen de originele manuscripten van o.a. Newton, Wittgenstein en Betrand Russel, maar ook van A.A. Milne's Winnie de Poeh (A.A. en zoon Christopher Robin studeerden allebei aan Trinity). We zijn naar de chapel van King's geweest (toch wel een must-see) en later naar de eerste bijeenkomst van de Tea Tasting Society. In Nederland zouden er misschien 5 ietwat nerderige meisjes lid worden van zo'n clubje, in Engeland ligt dat anders en staan er 900 mensen op hun mailinglist. Het was dan ook behoorlijk druk, maar wel leuk. Voor één pond mag je de door hun uitgezochte 5 theesoorten onbeperkt proeven, en dat gaat nog best professioneel. Toen ik aan de jongen om een kopje 'Strawberry & Pepper' vroeg, complimenteerde hij me met de woorden "Excellent choice! That's one of my personal favourites!".
's Avonds zijn Charlotte en ik sushi gaan eten en hebben we Eat, Pray, Love in de bioscoop gezien. Zaterdag zijn we nog even de stad in geweest, maar moest Charlotte helaas alweer op tijd terug naar Londen (voor rugby-wedstrijden en feestjes). Erg geslaagd dus en ik verheug me nu al op het reciprocal bezoekje wat ik aan Londen zal brengen!

Gisteren ben ik dus naar een lezing van Niklas Zennstrom gegaan (zie hier), de succesvolle grondlegger van Skype. Hoewel hij jammergenoeg niet echt een inhoudelijk verhaal had, was het toch boeiend om hem te horen praten over zijn succes (bottom line: vooral veel proberen en niet bang zijn). Ik geloof niet dat ik meteen ondernemer wil worden, maar dat is dan ook niet voor iedereen weggelegd. De lezing werd gehouden in het gebouw van de Cambridge Union, een society die het summum van Cambridge-heid is. Er komen geregeld grote namen spreken en er zijn wekelijkse debatten (waaraan bijvoorbeeld members of parliament deelnemen) met stellingen als "This House has No Confidence in Her Majesty's Government", of "This House Hates Human Rights". Lidmaatschap is 120 pond, waardoor het nog een beetje een 'elite-ding' is. In ieder geval was het al erg leuk om er gisteren -gratis- een kijkje te kunnen nemen.
Tot slot ben ik vanavond met twee huisgenoten gaan zwemmen in het zwembad van Girton. Als enige van de 31 colleges heeft Girton een binnenzwembad, wat heerlijk verwarmd is. Het was zeker een succes, en ik zal proberen iedere week te gaan!

Genoeg voor nu! Ik zal binnenkort ook uitgebreid vertellen over mijn vakken en mijn programma (was dat niet de reden dat ik hier ben?), maar dat komt later!

Harry Potter in Cambridge

Ik heb alweer zoveel meegemaakt en gedaan, dat het hoog tijd is voor een uitgebreide update. Enerzijds gaat de tijd snel -ik ben al anderhalve week hier- en anderzijds maak ik zoveel mee dat het lijkt alsof het al veel langer is.
Gelukkig heb ik al het regelen en alle administratie ondertussen achter de rug. Ik heb tientallen formulieren ondertekend (nee, ik zal het huis niet in de fik steken; ja, ik ben geregistreerd bij een huisarts; nee, ik zal geen plagiaat plegen; ja, ik ben heus ingeënt tegen rodehond...) en heb uiteindelijk ook de rijen en de bureaucratie voor een bankrekening en mobiel nummer doorstaan. Mijn telefoonnummer is: 0044 7403745937. Het leuke van mijn nieuwe telefoon is dat er skype opzit en ik dus ook gratis kan skypen als ik niet achter mijn computer zit.

Uiteraard heb ik ook heel veel leuke dingen gedaan. Mijn huisgenoten zijn allemaal heel erg aardig, dus met hen ben ik naar de vele MCR-activiteiten gegaan. We zijn in ons huis met z'n vijven, wat ik een prima aantal vind (ook gezien onze ene douche). Iedereen heeft hier echt een verhaal, eigenlijk is iedereen hier op de een of andere manier interessant. Mijn buurmeisje Natalie studeert "polar studies", en is ook al 3 maanden op de noordpool geweest. De Ierse onderbuurjongen Paul is ook heel bereisd (het enige continent waar hij nog niet geweest is, is Antartica). In het huis naast de onze wonen o.a. Lukas, een Duitse jongen die filosofie in Berlijn heeft gestudeerd en een jaar in St. Petersburg heeft gewoond, en Stanislav, een Bulgaar die in Duitsland studeerde en nu ook aan de business school een master doet (Management Science & Operations - een programma met maar 5 mensen). Al met al dus een hele diverse, boeiende groep mensen. Aan dit soort dingen merk je toch wel dat dit Cambridge is, en niet Utrecht en ook niet LA. Gisteren stond ik in de rij bij de bank (oh, how the British love their queues), en raakte ik aan de praat met een jongen van Harvard achter me, en een Estse voor me.

Het is me ondertussen ook helemaal duidelijk geworden dat Oxbridge (hoe Oxford en Cambridge hier gezamelijk genoemd worden) model heeft gestaan voor de Harry Potter wereld van J.K. Rowling. Hoewel hier geen geesten op bezemstelen voorbij vliegen, heeft het toch allemaal iets magisch. Slytherin is St. Johns of Trinity, door de andere colleges gezien als "stuck up" en waar je achternaam misschien nog veel bepaalt. Quidditch is het roeien, Dumbledore is in mijn geval Mistress prof. Susan Smith, Olivander's is Ede & Ravencroft waar ik een gown kocht, en.. na ja, zo gaat het door. 's Avonds naar huis fietsend moet ik echt glimlachen als ik weer een groep studenten voorbij zie komen in hun gowns. Het is studentikoos, maar wel een studentikoos dat al 801 jaar voortduurt. Ik heb de mijne nu twee keer aangehad; woensdagochtend voor de foto met alle nieuwe studenten en gisteren voor Formall Hall. Formall Hall wordt iedere donderdag gehouden, en betekent eigenlijk een uitgeserveerd (in tegenstelling tot de normale dining hall) 3-gangen diner in college. Je moet er netjes gekleed en in je gown naartoe. Gisteren werden de nieuwe graduates eerst voor een borrel verwacht in de oude bibliotheek van Girton (vanaf volgende week is dit sherry in de fellow's room). Daar heb ik ook de Mistress ontmoet (een titel die schijnbaar ook van toepassing is op mannen, maar het is nu een vrouw) en mijn tutor. Vervolgens luidde er om 19.15 uur een bel en werden we door de gangen naar de dining zaal geleid. De undergraduates (die minder privileges genieten dan wij) stonden aan hun lange tafels al in stilte te kijken hoe wij aan kwam lopen. Na het luiden van een gong kwamen de fellows en mistress binnen en sprak de mistress de woorden "benedictus benedicat" en konden we gaan zitten. Wederom was de analogie met Harry Potter snel gemaakt; een grote hal, lange tafels, studenten in gowns, aan de tafel op een verhoging alle fellows... Na 3 gangen (om 20.45 uur) luidde gong weer en sprak de mistress "benedicto benedicatur", waarop wij door een deurtje achter haar aan mochten naar de fellows room. De undergraduates mogen niet mee, en gaan op dat moment via de deur naar buiten. Vervolgens was het tijd voor koffie, en daarna voor port. Wij zijn toen in onze gowns ook nog de collegebar ingegaan, wat toch echt een bijzonder sfeertje gaf. Ik vond het een hele leuke ervaring en ben zeker van plan hier vaker naar toe te gaan (volgende week al; dan komt Charlotte hier logeren!).


Met al dat gefeest (vanavond ga ik ook weer de pub in) zou ik bijna vergeten dat mijn studie ook nog is begonnen. Woensdag was de induction-day, want in eerste instantie weer meer uitleg over brandveiligheid betekende. Later was er echter ook tijd om mijn klasgenoten te leren kennen. We zijn met 31 studenten, waarvan maar een paar Brits. De groep is erg divers m.b.t. nationaliteit en ook academische achtergrond. De Indiërs lijken allemaal een achtergrond in engineering te hebben (chemical, electrical, textile, software...), maar verder is er iemand die Engels heeft gedaan, geschiedenis, filmwetenschappen, natuurkunde, geneeskunde, een paar economie, een paar wiskunde... Als keuzevak neig ik naar "Globalisation at the Crossroads", gegeven door een schijnbare bekende professor Peter Nolan. Maandag heb ik daar het eerste college van (en ook het eerste college Finance & Accounting), dus ik ben benieuwd!

Dieu et mon droit

Dit is het dan!
Ik zit waar ik de komende negen maanden ga zitten;

110 Huntingdon Road
CB3 0HL Cambridge
UK

De afgelopen dagen hebben mama en ik vooral spullen voor in mijn kamer gekocht (en een gown; ik zie er echt uit als Harry Potter!) en geprobeerd een beetje te leren waar welke winkels zitten/ wat de snelste routes zijn. Mijn kamer zit op de hoogste verdieping van een rijtjeshuis wat ik met zes anderen deel. Vooralsnog zijn alleen Trevor, een Aziatisch uitziende Brit en Spencer, een Amerikaan, gearriveerd. Met 7 mensen een douche delen lijkt me een hele opgaaf, maar we zullen zien! Het huis heeft een tuin, wat gedeeld wordt met 2 andere Girton huizen (in totaal zullen we dus met zo'n 20 Girtonians hier wonen; we kunnen ook binnendoor bij elkaar binnenlopen). Omdat ik op de bovenste verdieping woon, zijn er wat schuine wanden in mijn kamer, maar het is ruim genoeg. Wat ook fijn is, is de soort berging, of eigenlijk: walk-in closet, die bij mijn kamer hoort. Natuurlijk had ik veel te veel spullen en kleren bij me om in de kasten te passen, maar met een stellingkast in mijn berging is dat probleem helemaal opgelost.
Vanmorgen is mama weer naar Nederland gegaan en ben ik voor het eerst een rondje op mijn fiets gaan rijden. Het was een hele ervaring, links, met een helm op (waardoor ik eigenlijk ook steeds om mezelf liep te grinniken), over rotondes en door drukke winkelstraten... Ik ben weer heelhuids thuis gekomen, maar dit vergt nog wel wat meer oefening...
Straks ga ik met Spencer naar een diner georganiseerd door de MCR (the Middle Common Room), de graduate union van mijn college. Zij organiseren iedere dag van alles, en verder kan ik nog naar alle activiteiten van de international students en van mijn studie.

Ik heb nog geen mobiel nummer, maar dat ga ik allemaal maandag regelen. Later dus meer!

Laatste/eerste loodjes

Uit het woelige leven van Boy Zonderman....

Of eigenlijk: welkom (terug) trouwe lezer! Ik sta -letterlijk- aan de vooravond van mijn nieuwste avontuur; studeren in Cambridge. Ik heb net proef-geskyped met mama, de auto zit tot de nok toe vol, mijn fiets staat op de fietsendrager en mijn kamer is leeg. Tijd om te gaan dus! Morgenochtend vertrekken mama en ik vroeg (aiaiai) met de auto naar Duinkerke, waar we op de boot naar Dover zullen stappen. In Cambridge kan ik gelijk mijn sleutel ophalen, dus mijn eerste nachtje zal ook meteen in mijn eigen kamer zijn.
Ik zal snel updaten als ik er ben, maar voor nu à la Bridget Jones:
Well, better dash!