Ik weet het, ik weet het: ik ben de laatste tijd geen trouwe blogger geweest. Het is alweer mei en mijn laatste 2 maanden in Cambridge zijn aangebroken. Zoals ik in al mijn blogs schrijf: ik had het te druk, er is alweer zoveel gebeurd.
Sinds donderdag is het Easter Term begonnen, het laatste trimester van het jaar. Hiervoor had ik eerst 6 (!) weken vakantie, die ik half in Nederland en half in Cambridge heb doorgebracht. Vakantie was namelijk wel een beetje een overstatement; met 3 examens en een essay om te leren/ te schrijven had ik genoeg te studeren. Afgelopen dinsdag en woensdag had ik dan eindelijk die examens en kon ik daarna heel even uitpuffen. Héél even, want donderdag werd ik om 9 uur alweer op college verwacht. Hier ben ik echter faliekant door heen geslapen, en begon mijn term dus goed.
De week had echter ook erg veel leuke aspecten. Tussen mijn examens door op woensdag, passeerde de koningin (de echte Elizabeth II, Queen of England) mij op straat in een rode Bentley. Nietsvermoedend liep ik vanaf de business school de stad in om wat te gaan lunchen, toen ze op nog geen 4 meter afstand langs kwam. De koningin keek mijn kant op, keek me vervolgens aan, en glimlachte. Het was een hele bizarre, surreële ervaring - of zoals een jongen zei die ook op de stoep stond "this is crazy!". Het was echt crazy, en raar dat ik nu oog in oog heb gestaan met de Engelse koningin terwijl ik koningin Beatrix nog nooit gezien heb. Erg leuk!
De rest van de week had ook veel koninklijks in zich. Donderdag ging ik na 4 uur college (terwijl ik dus al 2 uur gemist had die ochtend) en het eerste formal van term, naar Londen. Charlotte en ik vonden allebei dat we The Wedding toch eigenlijk wel firsthand moesten ervaren, nu we er zo dichtbij waren. Na wat getwijfel over de locatie, besloten we om kwart voor negen 's morgens naar Hyde Park af te reizen. Met de verwachting dat het ongelooflijk druk zou zijn in de tube, op straat en in het park, kwamen we er om half 10 aan. Daar konden we echter zonder problemen een plekje op het gras bemachtigen, waar we gewoon konden zitten - en het scherm zonder problemen konden zien-. Pas later zagen we hoeveel mensen er om ons heen zaten... Ook dit was een hele bijzondere, leuke ervaring. De sfeer in Hyde Park was geweldig, waar iedereen als er iets gebeurde (Prins William in de auto, de Koningin in de auto, etc.) met veel enthousiasme met hun vlaggetjes ging zwaaien. Op het moment dat Kate (duchess of Cambridge!) Westminster Abbey binnenging was heel Hyde Park stil. Meer dan 150000 mensen hielden hun adem in. Bij het volkslied en bij de balkon-scene ging iedereen staan, en menig champagnefles werd na de "I will"'s ontkurkt. Ik was onder de indruk van hoe goed het georganiseerd was. Het was nergens te druk, ook niet toen we teruggingen met de tube, en de beelden van hoe de massa rustig naar Buckingham Palace liep bewezen dat echt alles onder controle was. Ook het gemêleerde publiek viel me op. Charlotte en ik zaten achter een vriendengroep die er Indiaas/Pakistaans uitzagen, naast me zaten Chinees-Britten, een bejaard stel enerzijds en een gezin met twee kleine kindjes aan de andere kant. Sommige mensen waren helemaal in 'Union Jack' kleuren, terwijl anderen met hoed en jurk deden alsof ze naar de bruiloft toegingen. Het was absoluut de moeite waard om een kijkje te nemen. Heel leuk, en uiteraard ben ik nu helemaal voor de Engelse monarchie!
Zaterdag vierde ik dan het bestaan van een andere royal; onze eigen Koningin Beatrix met een koninginnedag tuinfeestje. Met oranje ballonnen, een oranje vlaggenlijn en een hele dag Nederlandse muziek, heb ik het Moederland volgens mij wel eer aangedaan. De rest van mijn oranje spullen - die Gwen zo lief naar me had opgestuurd- zwerven nog ergens in de Nederlandse/Britse post.. Nou ja, dan zal ik binnenkort maar weer een Dutch themed party geven!
Het Cambridge leven gaat ondertussen weer gewoon verder. Ik ben alweer bij de Tea Society geweest, heb zowaar de jongens uit mijn huis overgehaald om mee naar ballroom dancing te gaan, ik moet weer artikelen/boeken lezen voor mijn nieuwe vakken en ik heb me vandaag ook opgegeven bij de roeiclub van Girton om stuur te worden. Hoewel het me best moeilijk lijkt (en het ook nog eens vroeg in de ochtend is...), ben ik wel benieuwd naar het zitten in een boot en het schreeuwen van commando's. De Boat Club klinkt wel als een hele gezellig groep - ik ben alleen een klein beetje bang dat ik straks de meest ervaren mannenboot moet coxen (sturen), omdat ze me vertelden dat ze beginnende stuurs in een boot met ervaren roeiers combineren en vice versa. Hmmm... na ja, we zien wel!
Mijn laatste grote nieuws is dat ik in de zomer een stage in India ga doen! Ik had me een poosje geleden al aangemeld voor een stage bij Tata - zij hebben een internprogramma voor studenten uit Cambridge, the London School of Economics, en Berkely (Californië). De stages zijn gericht op hun Social Corporate Responsibility projecten; Tata doet veel aan 'teruggeven aan de community' met bijvoorbeeld sustainability projecten, waterzuiveringsinstallaties, infrastructuur, het opzetten van onderzoekscentra, onderwijs, women empowerment. Nadat ik in maart voor een interview was uitgenodigd, kreeg ik twee weken geleden te horen dat ik was geselecteerd. Superleuk! Samen met zes interns uit Cambridge en de studenten van de andere 2 universiteiten, ga ik eerst naar Mumbai - waar het hoofdkantoor van Tata zit. Na vijf dagen ga ik naar mijn project; het Tata Medical Center in Kolkata (zoals Calcutta tegenwoordig heet). Dit is een helemaal nieuw, state-of-the-art oncologisch ziekenhuis en onderzoekscentrum, volledig filantropisch, waar 50% van de bedden voor gratis zorg is bedoeld - onder andere voor mensen uit Bangladesh, Nepal en Bhutan. Het enige wat ik vooralsnog over mijn project weet is dat ik mag analyseren waarom het ziekenhuis duurder uitviel dan gepland. Later krijg ik vast meer informatie over mijn project. Voor nu heb ik er vooral heel veel zin in, ik heb uiteraard meteen een Lonely Planet aangeschaft en van kaft tot kaft gelezen.
Tot zover een long overdue update! Hopelijk snel meer!
maandag 2 mei 2011
vrijdag 11 maart 2011
Stroomversnelling
Cambridge is voor mij één grote stroomversnelling. Alles gaat zo snel, er is zoveel te doen, dat ik amper de tijd heb even te reflecteren. De laatste week van Lent term is alweer aangebroken, terwijl mijn laatste update nog kwam uit de eerste week. Met het einde van Lent eindigen voor veel master-studenten ook alle vakken, en rest hen alleen nog het schrijven van een dissertation. Bij mijn programma is dat anders, en heb ik ook in Easter term nog vakken in plaats van een scriptie.
De afgelopen weken stonden vooral in het teken van wat korte reisjes. Vorige week waren Charlotte en ik in Schotland. Op vrijdag (toen Charlotte nog niet gearriveerd was) ben ik naar het noorden afgereisd, waar ik in de Hooglanden heb rondgewandeld en een bezoekje aan de kleinste whisky distillerij van Schotland heb gebracht. Het was opeens schitterend weer (zo zonnig dat ik zelfs zonder jas kon wandelen!), en de bergen, een heus Loch, watervallen, weilanden en zalm-vissers maakten het pittoreske plaatje compleet. Jammergenoeg heb ik van de Hooglanden niet meer gezien -maar ik wil graag nog eens terug, om bijvoorbeeld ook de eilanden te bekijken. De rest van het weekend hebben we in/bij Edinburgh doorgebracht; ook erg mooi! Edinburgh is een verrassend levendige stad (met meer dan 700 pubs!), wat een leuke mix met de oude straten en gebouwen oplevert. Hoogtepunten waren toch wel a) het café waar J.K. Rowling is begonnen met het schrijven van Harry Potter, b) De rondleiding die we kregen onder de grond - De huidige straten van de stad zijn gebouwd óp de oude smalle steegjes (een steegje heet een "close") van de 16de eeuw. Een paar van die steegjes zijn nog te zien, onder de gebouwen. Het levert een heel surreëel gevoel op, dat je tientallen meters onder de grond loopt op de plaats waar in de 16de eeuw mensen woonden. De rondleiding was ook leuk gedaan, met informatie over mensen die in de huisjes woonden, en over de pest die er de ronde deed. c) Rosslyn Chapel, bekend uit de Da Vinci Code, was ook zeer de moeite waard. Hoewel Dan Brown hier en daar wat dingen verzonnen heeft, is Rosslyn wel een mysterieuze plaats. De relatie met de Knights Templars is onduidelijk, en de heilige graal hebben ze er voor alsnog ook niet gevonden, maar er zijn wel wat verwijzing te vinden en de 'regerende' St Clair weigert de veelbesproken crypte te laten onderzoeken. De mythes daargelaten is het ook gewoon een hele mooie, bijzondere kapel. De carvings zijn wonderbaarlijk gedetailleerd en er zitten overal grapjes of bijzonderheden in verwerkt. Erg leuk om te zien!
Het weekend ervoor was ik eventjes in Nederland, ook heel gezellig! Het was alweer een poosje geleden dat ik iedereen thuis had gezien, dus het werd tijd voor 3 daagjes Nederland. Leuk!
In Cambridge zelf gebeurt er, zoals altijd, ook veel. Met mijn hele klas zijn we naar een formal van Pembroke College geweest, en maandag ga ik daar alweer naar een formal met de Tea Society (oh yes, ik ben nog steeds actief lid!). Met een beetje geluk gaan we zondag naar een St. John's formal. Er staan sowieso veel feestjes op de planning de komende week; gisteren formal en daarna uit, vanavond in ons huis een echt Justin Bieber feest, donderdag 'gewoon' formal van Girton, vrijdag een formal + feest van Churchill college met als thema 'Pirates vs. Ninjas' en zaterdag een St. Patrick's Day feest. Het moge duidelijk zijn dat ik me niet verveel!
Op woensdag was er ook nog een leuk Girton event met iets meer inhoud. Graduate studenten konden zich opgeven om een presentatie over hun onderzoek/interesses te geven voor iedereen die geïnteresseerd was, met een hapje en een drankje. Het leek mij zelf wel leuk wat te presenteren, dus ik was één van de 7 sprekers op deze seminar. De presentaties waren allemaal pecha kucha - stijl, wat betekent dat je 20 powerpoint slides hebt, die allemaal 20 seconden blijven staan (en dan automatisch doorschakelen). Ik wist van te voren dat ik het goed moest oefenen en mijn zinnen goed moest timen, en dat ging uiteindelijk erg goed. Het was een hele leuke uitdaging, en het was ook heel leuk naar de anderen te luisteren. Met een grote variatie aan onderwerpen (over een werk van een 17de eeuwse Engelse dichter, over neutrino's, over hoge bloeddruk in India) en levendige discussies na afloop, vond ik het een heel geslaagde avond!
Natuurlijk heb ik nog veel meer te vertellen, maar dit stukje wordt al een beetje te lang. Conclusie is in ieder geval dat ik me nog uitstekend vermaak in Engeland. Binnenkort hopelijk meer!
De afgelopen weken stonden vooral in het teken van wat korte reisjes. Vorige week waren Charlotte en ik in Schotland. Op vrijdag (toen Charlotte nog niet gearriveerd was) ben ik naar het noorden afgereisd, waar ik in de Hooglanden heb rondgewandeld en een bezoekje aan de kleinste whisky distillerij van Schotland heb gebracht. Het was opeens schitterend weer (zo zonnig dat ik zelfs zonder jas kon wandelen!), en de bergen, een heus Loch, watervallen, weilanden en zalm-vissers maakten het pittoreske plaatje compleet. Jammergenoeg heb ik van de Hooglanden niet meer gezien -maar ik wil graag nog eens terug, om bijvoorbeeld ook de eilanden te bekijken. De rest van het weekend hebben we in/bij Edinburgh doorgebracht; ook erg mooi! Edinburgh is een verrassend levendige stad (met meer dan 700 pubs!), wat een leuke mix met de oude straten en gebouwen oplevert. Hoogtepunten waren toch wel a) het café waar J.K. Rowling is begonnen met het schrijven van Harry Potter, b) De rondleiding die we kregen onder de grond - De huidige straten van de stad zijn gebouwd óp de oude smalle steegjes (een steegje heet een "close") van de 16de eeuw. Een paar van die steegjes zijn nog te zien, onder de gebouwen. Het levert een heel surreëel gevoel op, dat je tientallen meters onder de grond loopt op de plaats waar in de 16de eeuw mensen woonden. De rondleiding was ook leuk gedaan, met informatie over mensen die in de huisjes woonden, en over de pest die er de ronde deed. c) Rosslyn Chapel, bekend uit de Da Vinci Code, was ook zeer de moeite waard. Hoewel Dan Brown hier en daar wat dingen verzonnen heeft, is Rosslyn wel een mysterieuze plaats. De relatie met de Knights Templars is onduidelijk, en de heilige graal hebben ze er voor alsnog ook niet gevonden, maar er zijn wel wat verwijzing te vinden en de 'regerende' St Clair weigert de veelbesproken crypte te laten onderzoeken. De mythes daargelaten is het ook gewoon een hele mooie, bijzondere kapel. De carvings zijn wonderbaarlijk gedetailleerd en er zitten overal grapjes of bijzonderheden in verwerkt. Erg leuk om te zien!
Het weekend ervoor was ik eventjes in Nederland, ook heel gezellig! Het was alweer een poosje geleden dat ik iedereen thuis had gezien, dus het werd tijd voor 3 daagjes Nederland. Leuk!
In Cambridge zelf gebeurt er, zoals altijd, ook veel. Met mijn hele klas zijn we naar een formal van Pembroke College geweest, en maandag ga ik daar alweer naar een formal met de Tea Society (oh yes, ik ben nog steeds actief lid!). Met een beetje geluk gaan we zondag naar een St. John's formal. Er staan sowieso veel feestjes op de planning de komende week; gisteren formal en daarna uit, vanavond in ons huis een echt Justin Bieber feest, donderdag 'gewoon' formal van Girton, vrijdag een formal + feest van Churchill college met als thema 'Pirates vs. Ninjas' en zaterdag een St. Patrick's Day feest. Het moge duidelijk zijn dat ik me niet verveel!
Op woensdag was er ook nog een leuk Girton event met iets meer inhoud. Graduate studenten konden zich opgeven om een presentatie over hun onderzoek/interesses te geven voor iedereen die geïnteresseerd was, met een hapje en een drankje. Het leek mij zelf wel leuk wat te presenteren, dus ik was één van de 7 sprekers op deze seminar. De presentaties waren allemaal pecha kucha - stijl, wat betekent dat je 20 powerpoint slides hebt, die allemaal 20 seconden blijven staan (en dan automatisch doorschakelen). Ik wist van te voren dat ik het goed moest oefenen en mijn zinnen goed moest timen, en dat ging uiteindelijk erg goed. Het was een hele leuke uitdaging, en het was ook heel leuk naar de anderen te luisteren. Met een grote variatie aan onderwerpen (over een werk van een 17de eeuwse Engelse dichter, over neutrino's, over hoge bloeddruk in India) en levendige discussies na afloop, vond ik het een heel geslaagde avond!
Natuurlijk heb ik nog veel meer te vertellen, maar dit stukje wordt al een beetje te lang. Conclusie is in ieder geval dat ik me nog uitstekend vermaak in Engeland. Binnenkort hopelijk meer!
zondag 23 januari 2011
Einde Michaelmas, begin Lent
Gelukkig nieuwjaar!
Het heeft even geduurd, maar daar ben ik weer. Sinds mijn laatste update is er weer vanalles gebeurd; Michaelmas term kwam ten einde met een examen en een Christmas formal op 2 december, ik liet Cambridge voor 4 weken achter me en reisde naar huis, naar New York (op bezoek bij Gwen!), naar huis, naar Zwitserland, naar huis en uitendelijk toch weer terug naar Engeland. Toen ik op 2 januari weer aankwam op Huntingdon Road was het hele huis leeg, een heel verschil met het in- en uitgeloop wat hier normaalgesproken gebeurt. Het kwam mij niet slecht uit, want ik moest nog studeren voor 2 examens en daarna nog een essay schrijven. Dat betekende dus twee weken amper het huis uit, maar het tij is ondertussen weer gekeerd. Mijn examens gingen goed (finance & accounting) en redelijk goed (organisational analysis), mijn essay werd op tijd ingeleverd en al mijn huisgenoten zijn ook weer thuis. Dinsdag ben ik nog even voor een mini-break naar Londen afgereisd. Na dagen van regen en druilerigheid was het opeens stralend mooi weer, wat voor een echt vakantie-gevoel zorgde. Charlotte en ik hebben wat gewandeld en geluncht in de wijk Angel –heel leuk!- en ’s avonds zijn we naar een toneelstuk (‘A flea in her ear’) gegaan. Na afloop hebben we wat gedronken in een hele hippe wine bar aan the South Bank, een prima afsluiting voor een hele leuke dag. Londen blijft toch een hele leuke, bruisende stad. Vijftig minuten met de trein is een goed overbrugbare afstand, dus ik verwacht nog wel meer van dit soort spontane tripjes te maken!
Donderdag begon hier het Lent term, met meteen een drukke dag. ’s Morgens had ik eerst ‘Business Economics’. Ik heb 0.0 achtergrond in economie, dus dit wordt volgens mij nog wel pittig. Na de lunch hadden we ‘Strategic Management’, gegeven door een hele enthousiaste, aardige Griek. De eerste lecture was veelbelovend, het onderwerp lijkt leuk en het werd goed gegeven. Morgen en dinsdag heb ik dan de eerste colleges van mijn andere vakken (Marketing en dan mijn keuzevak, waarschijnlijk HR Management). Waar het vorig term allemaal wat meer basis-vakken waren, lijkt het dit term meer verdieping te worden. Ik ben dus benieuwd!
Alle andere dingen zijn ook weer begonnen; woensdag zijn we met ons huis gaan bowlen en naar de bioscoop geweest (The King’s Speech is een aanrader). Vrijdag was er zoals gewoonlijk tea-tasting, hebben we gegeten bij Christ College en zijn we daarna, heel stiekem, de St. John’s bar ingegaan. Omdat daar alleen leden en hun gasten mogen komen, hebben we wat willekeurige studenten aangeklampt om ons mee naar binnen te nemen –ze voelden zich duidelijk wat ongemakkelijk, maar hebben ons uiteindelijk toch ingetekend in het gastenboek-. Die avond was er ook een graduate feest in een club, allemaal erg gezellig. Ik kom nu net terug van het Fitzwilliam Museum en vanavond staat er alweer een film en alweer St. John’s op het programma. Oftewijl; ik vermaak me nog wel!
woensdag 24 november 2010
Hinc lucem et pocula sacra
Net als in Nederland is het in Cambridge ondertussen echt winter. Er wordt voor donderdag lichte sneeuwval voorspeld, zonder muts ga ik de deur niet meer uit, en het is nu -om 16.15 uur- al echt donker. Dit betekent echter ook dat het eerste trimester, of zoals het hier heet: Michaelmas term, al bijna voorbij is. Nog maar anderhalve week, en ik ben alweer in Nederland. Wat gaat de tijd toch snel!
De laatste paar weken is er natuurlijk weer te veel gebeurd om in een blogje samen te vatten, maar het hoogtepunt was toch wel het bezoekje van Victoria en Floris Jan. Op vrijdagmiddag ben ik naar Londen afgereisd, Vic en FJ logeerden bij Charlotte, en hebben we heerlijk thee gedronken / cupcakes gegeten / zijn we uit eten geweest / naar een cocktailbar gegaan. Het was heel vertrouwd en supergezellig om bij te praten. Na een nachtje in Charlotte's mini-kamer (Floris Jan moest op de gang slapen..), hebben we door Regent's Park gewandeld en zijn we ergens gaan ontbijten. Met z'n vieren hebben we de trein terug naar Cambridge genomen, waar ik Girton College en de Business School heb laten zien. 's Avonds hebben we gegeten en geborreld in The Eagle, de bekendste pub van Cambridge -voornamelijk omdat Crick & Watson hier de structuur van DNA bekend hebben gemaakt. Na op zondag te hebben ontbeten met thee en scones, zijn we de rivier Cam opgegaan om echt traditioneel Cambridgiaans te gaan punten. Floris Jan blijkt een punt-natuurtalent, en toen het behoorlijk hard begon te regenen deed het ons herinneren aan ons zeilweekend in Friesland, een paar jaar geleden. Helaashelaas zijn mijn logees 's middags naar Stansted gegaan, en was het dus een kort maar erg leuk bezoekje!
Vorige week stonden er ook wat leuke dingen op het programma, zoals een formal hall uitwisseling bij Robinson College met daarna een silent disco. Ook ben ik nog wat gaan drinken met 4 meiden uit mijn jaar UC (van de in totaal 7; wat kom je toch overal mensen van University College tegen!), dat was ook erg gezellig en leuk om ervaringen te delen. Op zondag was er een roei-wedstrijd voor de nieuwe college roei-teams. Ik heb onze NM2 en NM3 (de "Novice Men" teams) aangemoedigd, erg grappig want alle teams waren verkleed. "Onze" mannen deden het niet eens erg slecht en ik begreep de charme van roeien opeens (echter, de charme van om 06.30 uur 's morgens opstaan ontgaat mij totaal).
En nu moet ik studeren. Hoewel ik morgenavond naar een bandje ga kijken, vrijdagavond ga bowlen, en volgende week "Christmas formals" heb, is de rest van de tijd gereserveerd voor studie. Op woensdag heb ik een examen van "Quantitative Techniques for Management", dus ik zit met rekenmachine, potlood en liniaal opgaafjes te maken. Een hele verandering van al die essays/thought papers die ik vorig jaar steeds schreef!
De laatste paar weken is er natuurlijk weer te veel gebeurd om in een blogje samen te vatten, maar het hoogtepunt was toch wel het bezoekje van Victoria en Floris Jan. Op vrijdagmiddag ben ik naar Londen afgereisd, Vic en FJ logeerden bij Charlotte, en hebben we heerlijk thee gedronken / cupcakes gegeten / zijn we uit eten geweest / naar een cocktailbar gegaan. Het was heel vertrouwd en supergezellig om bij te praten. Na een nachtje in Charlotte's mini-kamer (Floris Jan moest op de gang slapen..), hebben we door Regent's Park gewandeld en zijn we ergens gaan ontbijten. Met z'n vieren hebben we de trein terug naar Cambridge genomen, waar ik Girton College en de Business School heb laten zien. 's Avonds hebben we gegeten en geborreld in The Eagle, de bekendste pub van Cambridge -voornamelijk omdat Crick & Watson hier de structuur van DNA bekend hebben gemaakt. Na op zondag te hebben ontbeten met thee en scones, zijn we de rivier Cam opgegaan om echt traditioneel Cambridgiaans te gaan punten. Floris Jan blijkt een punt-natuurtalent, en toen het behoorlijk hard begon te regenen deed het ons herinneren aan ons zeilweekend in Friesland, een paar jaar geleden. Helaashelaas zijn mijn logees 's middags naar Stansted gegaan, en was het dus een kort maar erg leuk bezoekje!
Vorige week stonden er ook wat leuke dingen op het programma, zoals een formal hall uitwisseling bij Robinson College met daarna een silent disco. Ook ben ik nog wat gaan drinken met 4 meiden uit mijn jaar UC (van de in totaal 7; wat kom je toch overal mensen van University College tegen!), dat was ook erg gezellig en leuk om ervaringen te delen. Op zondag was er een roei-wedstrijd voor de nieuwe college roei-teams. Ik heb onze NM2 en NM3 (de "Novice Men" teams) aangemoedigd, erg grappig want alle teams waren verkleed. "Onze" mannen deden het niet eens erg slecht en ik begreep de charme van roeien opeens (echter, de charme van om 06.30 uur 's morgens opstaan ontgaat mij totaal).
En nu moet ik studeren. Hoewel ik morgenavond naar een bandje ga kijken, vrijdagavond ga bowlen, en volgende week "Christmas formals" heb, is de rest van de tijd gereserveerd voor studie. Op woensdag heb ik een examen van "Quantitative Techniques for Management", dus ik zit met rekenmachine, potlood en liniaal opgaafjes te maken. Een hele verandering van al die essays/thought papers die ik vorig jaar steeds schreef!
vrijdag 5 november 2010
And now, back to the studio
Het tempo van activiteiten en bezigheden is vooralsnog onverminderd. Een selectie van wat ik allemaal heb gedaan de afgelopen tijd:
- Vorig weekend heb ik een bliksembezoekje aan Nederland gebracht. Om zondag bij de verjaardag van mama te zijn, ben ik zaterdagochtend op het ungodly hour van 04.30 uur weggegaan uit mijn kamer in Cambridge. Het was erg gezellig om Victoria en Patty weer even te zien en het verjaardagsfeestje was ook erg geslaagd. Maandagochtend moest ik alweer vroeg terug, maar Eindhoven Airport bleek ongeveer gesloten vanwege mist. De hele ochtend gingen er maar twee vluchten, de rest vloog door naar Weeze, Aachen, of zelfs Frankfurt. Gelukkig was Londen Stansted een van die twee vluchten en bleven busritjes naar Duitsland mij dus bespaard.
- Woensdag besloten we met ons huis een soort housewarming party te geven, zodat ook alle andere Girtonians de kans hadden om de Huntingdon huizen te bewonderen. Het was een erg gezellig feestje met goede opkomst, vooral omdat we het alleen via mond-to-mond reclame hadden aangekondigd. Hoewel ik het in eerste instantie jammer vond dat ik niet op Wolfson Court, de graduate site van Girton, woon, ben ik ondertussen erg blij met ons huis. Wolfson Court heeft meer 'units', terwijl wij de charme en gezelligheid van een echt huis (plus ruime tuin) hebben. Zij hebben de voordelen van meer faciliteiten (de dining hall, de MCR room, het merendeel van de studenten heeft grote kamers), maar door onze grote keuken en sitting area is het bij ons gezelliger -en hebben we de faciliteiten op een afstand van 5 minuten fietsen. Met mijn huisgenoten heb ik het ook erg getroffen; het is een gevarieerde groep met wat excentriekelingen (bijv. een zeer gelovige jongen en een jongen die m.i. lijdt aan Asperger).
- Ik had me er al een poos geleden voor opgegeven, maar gisteravond was de eerste trainingssessie van women's cricket. Ik blijk niet al die tijd al een verborgen talent voor cricket te hebben gehad. Cricket is fascinerend, maar totaal onlogisch. In handleidingen van spelletjes wordt er altijd begonnen met "doel van het spel". Zoveel mogelijk pionnetjes naar de andere kant krijgen, zoveel mogelijk geld overhouden, zo vaak mogelijk een bal tussen twee palen trappen, door een ring gooien, etc. etc. klinkt allemaal logisch. Als ik cricketcoach was zou ik dan ook met het doel beginnen. Maar nee, bij cricket is niks logisch. Hadden ze mij aan het begin van de training gewoon verteld dat je als slagman iedere keer dat je een bal geraakt hebt, om een paaltje moet rennen en daar dan punten mee scoort - dan had ik wellicht de hele training begrepen wat we aan het doen waren. In alle drie de aspecten van het spel (bowlen, batten en fielden), of eigenlijk zijn het er zelf 5 geloof ik (ook catchen en wicket keepen) was ik even goed, dan wel slecht. Het bowlen (gooien van de bal) is volstrekt onnatuurlijk omdat je je elleboog gestrekt moet houden, en dus als een soort molen met je armen zwaait (doe je dit niet dan is je bal een no-ball). Het batten (slaan) is totaal onnatuurlijk omdat je, wederom a la een molen, met je bat een halve circkel maakt en je eigen lichaam dus totaal in de weg staat. De ballen zelf zijn al onlogisch, met duidelijke naden, waardoor je bij seam bowlen niet kan voorspellen waar de bal naar toe zal stuiteren. En dan heb ik nog niks gezegd over de stumps; de drie paaltjes achter de batter. In ieder geval heb ik nu spierpijn in al mijn spieren aan de rechterkant van mijn lichaam en denk ik niet dat ik naar meer trainingen zal gaan. De sport lijkt me op zichzelf wel leuk, maar dan moet het wel veel meer voor de fun & gezelligheid zijn dan dat het gisteren was.
- Tot slot is het vanavond Guy Fawkes night, wat betekent dat er door heel Engeland grote kampvuren zijn en dat er overal vuurwerk wordt afgestoken. Voor de Bridget Jones fans onder jullie (Patty, jij weet vast waar ik het over heb), Bridget doet verslag van bonfire night ("It's bonfire night and we are on fire!") -zoals Guy Fawkes night ook genoemd wordt. Het is mij nog niet helemaal duidelijk wat er gevierd wordt (een mislukte aanslag op Koning James I in 1605??), maar ik ga in ieder geval straks naar het vuur en vuurwerk kijken. Ik laat jullie weten hoe het was!
- Vorig weekend heb ik een bliksembezoekje aan Nederland gebracht. Om zondag bij de verjaardag van mama te zijn, ben ik zaterdagochtend op het ungodly hour van 04.30 uur weggegaan uit mijn kamer in Cambridge. Het was erg gezellig om Victoria en Patty weer even te zien en het verjaardagsfeestje was ook erg geslaagd. Maandagochtend moest ik alweer vroeg terug, maar Eindhoven Airport bleek ongeveer gesloten vanwege mist. De hele ochtend gingen er maar twee vluchten, de rest vloog door naar Weeze, Aachen, of zelfs Frankfurt. Gelukkig was Londen Stansted een van die twee vluchten en bleven busritjes naar Duitsland mij dus bespaard.
- Woensdag besloten we met ons huis een soort housewarming party te geven, zodat ook alle andere Girtonians de kans hadden om de Huntingdon huizen te bewonderen. Het was een erg gezellig feestje met goede opkomst, vooral omdat we het alleen via mond-to-mond reclame hadden aangekondigd. Hoewel ik het in eerste instantie jammer vond dat ik niet op Wolfson Court, de graduate site van Girton, woon, ben ik ondertussen erg blij met ons huis. Wolfson Court heeft meer 'units', terwijl wij de charme en gezelligheid van een echt huis (plus ruime tuin) hebben. Zij hebben de voordelen van meer faciliteiten (de dining hall, de MCR room, het merendeel van de studenten heeft grote kamers), maar door onze grote keuken en sitting area is het bij ons gezelliger -en hebben we de faciliteiten op een afstand van 5 minuten fietsen. Met mijn huisgenoten heb ik het ook erg getroffen; het is een gevarieerde groep met wat excentriekelingen (bijv. een zeer gelovige jongen en een jongen die m.i. lijdt aan Asperger).
- Ik had me er al een poos geleden voor opgegeven, maar gisteravond was de eerste trainingssessie van women's cricket. Ik blijk niet al die tijd al een verborgen talent voor cricket te hebben gehad. Cricket is fascinerend, maar totaal onlogisch. In handleidingen van spelletjes wordt er altijd begonnen met "doel van het spel". Zoveel mogelijk pionnetjes naar de andere kant krijgen, zoveel mogelijk geld overhouden, zo vaak mogelijk een bal tussen twee palen trappen, door een ring gooien, etc. etc. klinkt allemaal logisch. Als ik cricketcoach was zou ik dan ook met het doel beginnen. Maar nee, bij cricket is niks logisch. Hadden ze mij aan het begin van de training gewoon verteld dat je als slagman iedere keer dat je een bal geraakt hebt, om een paaltje moet rennen en daar dan punten mee scoort - dan had ik wellicht de hele training begrepen wat we aan het doen waren. In alle drie de aspecten van het spel (bowlen, batten en fielden), of eigenlijk zijn het er zelf 5 geloof ik (ook catchen en wicket keepen) was ik even goed, dan wel slecht. Het bowlen (gooien van de bal) is volstrekt onnatuurlijk omdat je je elleboog gestrekt moet houden, en dus als een soort molen met je armen zwaait (doe je dit niet dan is je bal een no-ball). Het batten (slaan) is totaal onnatuurlijk omdat je, wederom a la een molen, met je bat een halve circkel maakt en je eigen lichaam dus totaal in de weg staat. De ballen zelf zijn al onlogisch, met duidelijke naden, waardoor je bij seam bowlen niet kan voorspellen waar de bal naar toe zal stuiteren. En dan heb ik nog niks gezegd over de stumps; de drie paaltjes achter de batter. In ieder geval heb ik nu spierpijn in al mijn spieren aan de rechterkant van mijn lichaam en denk ik niet dat ik naar meer trainingen zal gaan. De sport lijkt me op zichzelf wel leuk, maar dan moet het wel veel meer voor de fun & gezelligheid zijn dan dat het gisteren was.
- Tot slot is het vanavond Guy Fawkes night, wat betekent dat er door heel Engeland grote kampvuren zijn en dat er overal vuurwerk wordt afgestoken. Voor de Bridget Jones fans onder jullie (Patty, jij weet vast waar ik het over heb), Bridget doet verslag van bonfire night ("It's bonfire night and we are on fire!") -zoals Guy Fawkes night ook genoemd wordt. Het is mij nog niet helemaal duidelijk wat er gevierd wordt (een mislukte aanslag op Koning James I in 1605??), maar ik ga in ieder geval straks naar het vuur en vuurwerk kijken. Ik laat jullie weten hoe het was!
woensdag 20 oktober 2010
Better is wisdom than weapons of war
Er gebeurt hier zoveel dat ik het amper allemaal bij kan houden. Vorige week lunchte ik met Laura (van UC; ze deed hier vorig jaar een master en zoekt hier nu een baan) en hadden we het erover dat dit eigenlijk de eerste keer is dat de hoeveelheid e-mails en uitnodigingen voor 'events' gewoon te overweldigend is. De career-service alleen organiseert al 3 events per dag. Daarnaast zijn er talloze lezingen (ik ben in de afgelopen twee weken voor 25 lezingen uitgenodigd door de business school), sportclubs, sociale activiteiten en mogelijkheden om lid te worden. Pfoe! Deze weken staan dan ook enigszins in het teken van prioriteiten stellen; niet naar de investment banking fair, wel naar de receptie met de college mistress, niet naar roeien, wel naar de tea tasting society, niet naar de bioscoop vanavond, maar wel naar de St. John's bioscoop morgen, geen lid worden van de caving club, wel van cricket (hopelijk dan), niet naar de lezing over corporate corruption, maar wel naar die van de grondlegger van Skype. Meer nog dan in LA (waar ik het ook al meer vond dan in Utrecht) bruist de academische wereld hier. Studeren is.. ideeën uitwisselen, mensen met verschillende achtergronden leren kennen, je laten inspireren, participeren; jezelf verrijken op iedere mogelijke manier. Cambridge biedt daarvoor een ongeëvenaard platform.
Vorig weekend (of eigenlijk begon het al op donderdag) kwam Charlotte een paar dagen over uit Londen, wat erg gezellig was. Ze kon meteen mee naar formall hall, waar het ritueel in onze Harry Potter eetzaal werd herhaald. Vrijdag zijn we bij een boel colleges gaan kijken; Emmanuel, St. John's, Trinity, King's, Pembroke. In de bibliotheek van Trinity liggen de originele manuscripten van o.a. Newton, Wittgenstein en Betrand Russel, maar ook van A.A. Milne's Winnie de Poeh (A.A. en zoon Christopher Robin studeerden allebei aan Trinity). We zijn naar de chapel van King's geweest (toch wel een must-see) en later naar de eerste bijeenkomst van de Tea Tasting Society. In Nederland zouden er misschien 5 ietwat nerderige meisjes lid worden van zo'n clubje, in Engeland ligt dat anders en staan er 900 mensen op hun mailinglist. Het was dan ook behoorlijk druk, maar wel leuk. Voor één pond mag je de door hun uitgezochte 5 theesoorten onbeperkt proeven, en dat gaat nog best professioneel. Toen ik aan de jongen om een kopje 'Strawberry & Pepper' vroeg, complimenteerde hij me met de woorden "Excellent choice! That's one of my personal favourites!".
's Avonds zijn Charlotte en ik sushi gaan eten en hebben we Eat, Pray, Love in de bioscoop gezien. Zaterdag zijn we nog even de stad in geweest, maar moest Charlotte helaas alweer op tijd terug naar Londen (voor rugby-wedstrijden en feestjes). Erg geslaagd dus en ik verheug me nu al op het reciprocal bezoekje wat ik aan Londen zal brengen!
Vorig weekend (of eigenlijk begon het al op donderdag) kwam Charlotte een paar dagen over uit Londen, wat erg gezellig was. Ze kon meteen mee naar formall hall, waar het ritueel in onze Harry Potter eetzaal werd herhaald. Vrijdag zijn we bij een boel colleges gaan kijken; Emmanuel, St. John's, Trinity, King's, Pembroke. In de bibliotheek van Trinity liggen de originele manuscripten van o.a. Newton, Wittgenstein en Betrand Russel, maar ook van A.A. Milne's Winnie de Poeh (A.A. en zoon Christopher Robin studeerden allebei aan Trinity). We zijn naar de chapel van King's geweest (toch wel een must-see) en later naar de eerste bijeenkomst van de Tea Tasting Society. In Nederland zouden er misschien 5 ietwat nerderige meisjes lid worden van zo'n clubje, in Engeland ligt dat anders en staan er 900 mensen op hun mailinglist. Het was dan ook behoorlijk druk, maar wel leuk. Voor één pond mag je de door hun uitgezochte 5 theesoorten onbeperkt proeven, en dat gaat nog best professioneel. Toen ik aan de jongen om een kopje 'Strawberry & Pepper' vroeg, complimenteerde hij me met de woorden "Excellent choice! That's one of my personal favourites!".
's Avonds zijn Charlotte en ik sushi gaan eten en hebben we Eat, Pray, Love in de bioscoop gezien. Zaterdag zijn we nog even de stad in geweest, maar moest Charlotte helaas alweer op tijd terug naar Londen (voor rugby-wedstrijden en feestjes). Erg geslaagd dus en ik verheug me nu al op het reciprocal bezoekje wat ik aan Londen zal brengen!
Gisteren ben ik dus naar een lezing van Niklas Zennstrom gegaan (zie hier), de succesvolle grondlegger van Skype. Hoewel hij jammergenoeg niet echt een inhoudelijk verhaal had, was het toch boeiend om hem te horen praten over zijn succes (bottom line: vooral veel proberen en niet bang zijn). Ik geloof niet dat ik meteen ondernemer wil worden, maar dat is dan ook niet voor iedereen weggelegd. De lezing werd gehouden in het gebouw van de Cambridge Union, een society die het summum van Cambridge-heid is. Er komen geregeld grote namen spreken en er zijn wekelijkse debatten (waaraan bijvoorbeeld members of parliament deelnemen) met stellingen als "This House has No Confidence in Her Majesty's Government", of "This House Hates Human Rights". Lidmaatschap is 120 pond, waardoor het nog een beetje een 'elite-ding' is. In ieder geval was het al erg leuk om er gisteren -gratis- een kijkje te kunnen nemen.
Tot slot ben ik vanavond met twee huisgenoten gaan zwemmen in het zwembad van Girton. Als enige van de 31 colleges heeft Girton een binnenzwembad, wat heerlijk verwarmd is. Het was zeker een succes, en ik zal proberen iedere week te gaan!
Genoeg voor nu! Ik zal binnenkort ook uitgebreid vertellen over mijn vakken en mijn programma (was dat niet de reden dat ik hier ben?), maar dat komt later!
Tot slot ben ik vanavond met twee huisgenoten gaan zwemmen in het zwembad van Girton. Als enige van de 31 colleges heeft Girton een binnenzwembad, wat heerlijk verwarmd is. Het was zeker een succes, en ik zal proberen iedere week te gaan!
Genoeg voor nu! Ik zal binnenkort ook uitgebreid vertellen over mijn vakken en mijn programma (was dat niet de reden dat ik hier ben?), maar dat komt later!
vrijdag 8 oktober 2010
Harry Potter in Cambridge
Ik heb alweer zoveel meegemaakt en gedaan, dat het hoog tijd is voor een uitgebreide update. Enerzijds gaat de tijd snel -ik ben al anderhalve week hier- en anderzijds maak ik zoveel mee dat het lijkt alsof het al veel langer is.
Gelukkig heb ik al het regelen en alle administratie ondertussen achter de rug. Ik heb tientallen formulieren ondertekend (nee, ik zal het huis niet in de fik steken; ja, ik ben geregistreerd bij een huisarts; nee, ik zal geen plagiaat plegen; ja, ik ben heus ingeënt tegen rodehond...) en heb uiteindelijk ook de rijen en de bureaucratie voor een bankrekening en mobiel nummer doorstaan. Mijn telefoonnummer is: 0044 7403745937. Het leuke van mijn nieuwe telefoon is dat er skype opzit en ik dus ook gratis kan skypen als ik niet achter mijn computer zit.
Uiteraard heb ik ook heel veel leuke dingen gedaan. Mijn huisgenoten zijn allemaal heel erg aardig, dus met hen ben ik naar de vele MCR-activiteiten gegaan. We zijn in ons huis met z'n vijven, wat ik een prima aantal vind (ook gezien onze ene douche). Iedereen heeft hier echt een verhaal, eigenlijk is iedereen hier op de een of andere manier interessant. Mijn buurmeisje Natalie studeert "polar studies", en is ook al 3 maanden op de noordpool geweest. De Ierse onderbuurjongen Paul is ook heel bereisd (het enige continent waar hij nog niet geweest is, is Antartica). In het huis naast de onze wonen o.a. Lukas, een Duitse jongen die filosofie in Berlijn heeft gestudeerd en een jaar in St. Petersburg heeft gewoond, en Stanislav, een Bulgaar die in Duitsland studeerde en nu ook aan de business school een master doet (Management Science & Operations - een programma met maar 5 mensen). Al met al dus een hele diverse, boeiende groep mensen. Aan dit soort dingen merk je toch wel dat dit Cambridge is, en niet Utrecht en ook niet LA. Gisteren stond ik in de rij bij de bank (oh, how the British love their queues), en raakte ik aan de praat met een jongen van Harvard achter me, en een Estse voor me.
Het is me ondertussen ook helemaal duidelijk geworden dat Oxbridge (hoe Oxford en Cambridge hier gezamelijk genoemd worden) model heeft gestaan voor de Harry Potter wereld van J.K. Rowling. Hoewel hier geen geesten op bezemstelen voorbij vliegen, heeft het toch allemaal iets magisch. Slytherin is St. Johns of Trinity, door de andere colleges gezien als "stuck up" en waar je achternaam misschien nog veel bepaalt. Quidditch is het roeien, Dumbledore is in mijn geval Mistress prof. Susan Smith, Olivander's is Ede & Ravencroft waar ik een gown kocht, en.. na ja, zo gaat het door. 's Avonds naar huis fietsend moet ik echt glimlachen als ik weer een groep studenten voorbij zie komen in hun gowns. Het is studentikoos, maar wel een studentikoos dat al 801 jaar voortduurt. Ik heb de mijne nu twee keer aangehad; woensdagochtend voor de foto met alle nieuwe studenten en gisteren voor Formall Hall. Formall Hall wordt iedere donderdag gehouden, en betekent eigenlijk een uitgeserveerd (in tegenstelling tot de normale dining hall) 3-gangen diner in college. Je moet er netjes gekleed en in je gown naartoe. Gisteren werden de nieuwe graduates eerst voor een borrel verwacht in de oude bibliotheek van Girton (vanaf volgende week is dit sherry in de fellow's room). Daar heb ik ook de Mistress ontmoet (een titel die schijnbaar ook van toepassing is op mannen, maar het is nu een vrouw) en mijn tutor. Vervolgens luidde er om 19.15 uur een bel en werden we door de gangen naar de dining zaal geleid. De undergraduates (die minder privileges genieten dan wij) stonden aan hun lange tafels al in stilte te kijken hoe wij aan kwam lopen. Na het luiden van een gong kwamen de fellows en mistress binnen en sprak de mistress de woorden "benedictus benedicat" en konden we gaan zitten. Wederom was de analogie met Harry Potter snel gemaakt; een grote hal, lange tafels, studenten in gowns, aan de tafel op een verhoging alle fellows... Na 3 gangen (om 20.45 uur) luidde gong weer en sprak de mistress "benedicto benedicatur", waarop wij door een deurtje achter haar aan mochten naar de fellows room. De undergraduates mogen niet mee, en gaan op dat moment via de deur naar buiten. Vervolgens was het tijd voor koffie, en daarna voor port. Wij zijn toen in onze gowns ook nog de collegebar ingegaan, wat toch echt een bijzonder sfeertje gaf. Ik vond het een hele leuke ervaring en ben zeker van plan hier vaker naar toe te gaan (volgende week al; dan komt Charlotte hier logeren!).
Met al dat gefeest (vanavond ga ik ook weer de pub in) zou ik bijna vergeten dat mijn studie ook nog is begonnen. Woensdag was de induction-day, want in eerste instantie weer meer uitleg over brandveiligheid betekende. Later was er echter ook tijd om mijn klasgenoten te leren kennen. We zijn met 31 studenten, waarvan maar een paar Brits. De groep is erg divers m.b.t. nationaliteit en ook academische achtergrond. De Indiërs lijken allemaal een achtergrond in engineering te hebben (chemical, electrical, textile, software...), maar verder is er iemand die Engels heeft gedaan, geschiedenis, filmwetenschappen, natuurkunde, geneeskunde, een paar economie, een paar wiskunde... Als keuzevak neig ik naar "Globalisation at the Crossroads", gegeven door een schijnbare bekende professor Peter Nolan. Maandag heb ik daar het eerste college van (en ook het eerste college Finance & Accounting), dus ik ben benieuwd!
Gelukkig heb ik al het regelen en alle administratie ondertussen achter de rug. Ik heb tientallen formulieren ondertekend (nee, ik zal het huis niet in de fik steken; ja, ik ben geregistreerd bij een huisarts; nee, ik zal geen plagiaat plegen; ja, ik ben heus ingeënt tegen rodehond...) en heb uiteindelijk ook de rijen en de bureaucratie voor een bankrekening en mobiel nummer doorstaan. Mijn telefoonnummer is: 0044 7403745937. Het leuke van mijn nieuwe telefoon is dat er skype opzit en ik dus ook gratis kan skypen als ik niet achter mijn computer zit.
Uiteraard heb ik ook heel veel leuke dingen gedaan. Mijn huisgenoten zijn allemaal heel erg aardig, dus met hen ben ik naar de vele MCR-activiteiten gegaan. We zijn in ons huis met z'n vijven, wat ik een prima aantal vind (ook gezien onze ene douche). Iedereen heeft hier echt een verhaal, eigenlijk is iedereen hier op de een of andere manier interessant. Mijn buurmeisje Natalie studeert "polar studies", en is ook al 3 maanden op de noordpool geweest. De Ierse onderbuurjongen Paul is ook heel bereisd (het enige continent waar hij nog niet geweest is, is Antartica). In het huis naast de onze wonen o.a. Lukas, een Duitse jongen die filosofie in Berlijn heeft gestudeerd en een jaar in St. Petersburg heeft gewoond, en Stanislav, een Bulgaar die in Duitsland studeerde en nu ook aan de business school een master doet (Management Science & Operations - een programma met maar 5 mensen). Al met al dus een hele diverse, boeiende groep mensen. Aan dit soort dingen merk je toch wel dat dit Cambridge is, en niet Utrecht en ook niet LA. Gisteren stond ik in de rij bij de bank (oh, how the British love their queues), en raakte ik aan de praat met een jongen van Harvard achter me, en een Estse voor me.
Het is me ondertussen ook helemaal duidelijk geworden dat Oxbridge (hoe Oxford en Cambridge hier gezamelijk genoemd worden) model heeft gestaan voor de Harry Potter wereld van J.K. Rowling. Hoewel hier geen geesten op bezemstelen voorbij vliegen, heeft het toch allemaal iets magisch. Slytherin is St. Johns of Trinity, door de andere colleges gezien als "stuck up" en waar je achternaam misschien nog veel bepaalt. Quidditch is het roeien, Dumbledore is in mijn geval Mistress prof. Susan Smith, Olivander's is Ede & Ravencroft waar ik een gown kocht, en.. na ja, zo gaat het door. 's Avonds naar huis fietsend moet ik echt glimlachen als ik weer een groep studenten voorbij zie komen in hun gowns. Het is studentikoos, maar wel een studentikoos dat al 801 jaar voortduurt. Ik heb de mijne nu twee keer aangehad; woensdagochtend voor de foto met alle nieuwe studenten en gisteren voor Formall Hall. Formall Hall wordt iedere donderdag gehouden, en betekent eigenlijk een uitgeserveerd (in tegenstelling tot de normale dining hall) 3-gangen diner in college. Je moet er netjes gekleed en in je gown naartoe. Gisteren werden de nieuwe graduates eerst voor een borrel verwacht in de oude bibliotheek van Girton (vanaf volgende week is dit sherry in de fellow's room). Daar heb ik ook de Mistress ontmoet (een titel die schijnbaar ook van toepassing is op mannen, maar het is nu een vrouw) en mijn tutor. Vervolgens luidde er om 19.15 uur een bel en werden we door de gangen naar de dining zaal geleid. De undergraduates (die minder privileges genieten dan wij) stonden aan hun lange tafels al in stilte te kijken hoe wij aan kwam lopen. Na het luiden van een gong kwamen de fellows en mistress binnen en sprak de mistress de woorden "benedictus benedicat" en konden we gaan zitten. Wederom was de analogie met Harry Potter snel gemaakt; een grote hal, lange tafels, studenten in gowns, aan de tafel op een verhoging alle fellows... Na 3 gangen (om 20.45 uur) luidde gong weer en sprak de mistress "benedicto benedicatur", waarop wij door een deurtje achter haar aan mochten naar de fellows room. De undergraduates mogen niet mee, en gaan op dat moment via de deur naar buiten. Vervolgens was het tijd voor koffie, en daarna voor port. Wij zijn toen in onze gowns ook nog de collegebar ingegaan, wat toch echt een bijzonder sfeertje gaf. Ik vond het een hele leuke ervaring en ben zeker van plan hier vaker naar toe te gaan (volgende week al; dan komt Charlotte hier logeren!).
Met al dat gefeest (vanavond ga ik ook weer de pub in) zou ik bijna vergeten dat mijn studie ook nog is begonnen. Woensdag was de induction-day, want in eerste instantie weer meer uitleg over brandveiligheid betekende. Later was er echter ook tijd om mijn klasgenoten te leren kennen. We zijn met 31 studenten, waarvan maar een paar Brits. De groep is erg divers m.b.t. nationaliteit en ook academische achtergrond. De Indiërs lijken allemaal een achtergrond in engineering te hebben (chemical, electrical, textile, software...), maar verder is er iemand die Engels heeft gedaan, geschiedenis, filmwetenschappen, natuurkunde, geneeskunde, een paar economie, een paar wiskunde... Als keuzevak neig ik naar "Globalisation at the Crossroads", gegeven door een schijnbare bekende professor Peter Nolan. Maandag heb ik daar het eerste college van (en ook het eerste college Finance & Accounting), dus ik ben benieuwd!
Abonneren op:
Posts (Atom)
